creativesomething

( एका संवेदनशील माणसाच्या मनाच्या गाभाऱ्यातील छोटीशी कथा. )  मी संवेदनशील आहे.    यात काही गैर नसावे. माणसाचे संवेदनशील असणे, म्हणजे मुळात त्याच्या माणूसपणाचे लक्षण आहे.  असे मला तरी वाटते. संवेदनशील माणूस दुखावला जातो सहज दुःखी होतो हे मान्य, पण जर माणसाला दुःख झाले नाही तर तो भावनाशील होणार कसा? त्याला स्वतःच्या मनाच्या भावना समजणार कश्या? मुळात जीवनाच्या सत्याप्रत पोहचणार कसा? कि, आयुष्यात दुःख हे आहेच. कारण... त्याला मन हे आहे. हो ना?... मन हे प्रत्येकालाच असते. आता मनाच्या संवेदना समजता आल्या नाही तर किती अवघड होईल... आणि त्यांचे उलगडणे हे खूपच असाध्य होईल. मग .. तो माणूस हळू हळू स्वतःपासून दुरावत जाईल आणि त्याची जागा एक दुर्धर अहं घेईल. ज्याची अनुत्पती एका विकृत, एका दुराभिमानी माणसात होईल.       संवेदनशील माणूस जेव्हा दुखावला जातो तेव्हा तो अंतःर्मुख होतो व स्वतःच्या दुःखाचे कारण विचारतो... स्वतःला. तेव्हा त्याला हे जाणवते कि हो, माझ्या मनाला इजा झाली... याचा अर्थ मला मन आहे... पण याचा अर्थ असा नाही कि दुसऱ्याला मन नाही. आणि मी त्याला दुःख ...

चलो यकीन कर लिया  के तुम मासूम हो , के कहके के दर्द  तुम्हारा अपना हैं।  तुम सच में मासूमियत से  बच जाओगे ? अपने ही बनाये गड्ढे  में से तुम उभर जाओगे ? तो क्यों तुमने पुराने जख्म  ताज़ा किये  दुनिया के लिए खड़े  अफ़साने मज़ाकिये।  चलो मान लिया के  तुम मासूम हो  पर क्या सच में  हर बात से बेमालूम हो ? के ज़ालिम तीर चलाया नज़र का  के छुरी उस पार न हो गयी।   के अब ना जीना ढंग का  न मौत मुनासिब रही।                          - काजल 

          माझी कविता  मन भिरभिर पाखरू...  का भुतकाळात फिरू ...? लागले आसमंतात भिरभिरू ...  म्हणे बहरू - बहरू ...  मनात हा कहूर कहूर  न जाणे  विभोर विभोर किती जाणे हे घोर ...  मना  कठोर ...  कोणा सांगु हि घालमेल ...  मना चाले हा विध्वंस ...  काही सुचेना ..सुचेना  जया  सांगू आता असा  कोण मिळेना ... मिळेना  दुःखदायी हि भावना सुखदायी असे  काही  दुःखदायी असे कोणी , कोणी असे सुखदायी  पण सांगु  हे मी कोणा ...  कसे वेदना हि काही .                                            - काजल   

आज मैं तुमसे बिछड़ना नहीं चाहती |  और तुम कहते हो शायद यही तक़दीर है |  मैं कहूँ भी तो क्या कहूँ , तुम्हारे लफ्ज़ मुझे बेबस कर देते है |  तुम्हारे आगे मुझे कुछ दिखता नहीं |  यही एक वजह है जिससे मैं बेबस हूँ |  लगता जैसे सब कुछ थम सा गया हो |  लेकिन ये वो वक्त नहीं जब पहली बार मैंने तुम्हे देखा था |  तब सारी दुनिया, हर लमहा थम सा गया था |  जैसे कोई डोर उस दिल से इस दिल तक चली आ रही थी |  कोई चिंगारी मेरे अंतरात्मा भी जाएगी थी |   लेकिन आज वो पल नहीं है |  क्यों की तुम मेरे पास नहीं हो |  कहते हो प्यार नहीं है |  क्या तुम यह कह कर खुश हो ???                                - काजल